Rozdział 5

Nie chciałam wiedzieć po co tu przyszedł. Chciałam tylko, żeby ten koleś się wreszcie ode mnie odwalił. Z drżącym głosem śpiewałam dalej, ale Brian chyba zauważył że coś się dzieję i ogłosił przerwę. Podszedł do mnie z zatroskanym wyrazem twarzy i zapytał:

- Co się dzieje Tallie, stresujesz się czymś?

- Nie, wiesz po prostu dokończmy ten koncert – zdecydowałam

Po zaśpiewaniu wszystkich zaplanowanych piosenek, zeszłam ze sceny. Szybko ruszyłam do garderoby i już przebrana udałam się do wyjścia. Robiłam wszystko żeby tylko gdzieś po drodze nie natknąć się na Zayna. Jednak na nic moje starania, bo kiedy byłam przy drzwiach wyjściowych usłyszałam jego głos, taki zmysłowy, a jednocześnie taki okropny. Miałam w stosunku do niego mieszane uczucia.

- Gdzie tak uciekasz mała, spieszysz się gdzieś? - zapytał zadziornie

- Powiedzmy że tak – odpowiedziałam, mam nadzieję że zabrzmiałam chamsko, bo tak właśnie miałam zabrzmieć

- Skoro tak się spieszysz, to może cię podwiozę. Pieszo nie dojdziesz zbyt szybko do celu. - ah ten jego głos, odpłynęłam na chwilę...

- Nie, dziękuję Zayn, dam sobie radę – odpowiedziałam, kiedy już zaszłam na ziemię

- Nalegam Tallie – zaczął – mam cię zmusić? - to była groźba???

- Chyba będziesz musiał mnie zmusić – powiedziałam, znów chamskim tonem

Nie musiałam długo czekać na rezultaty, wynikające z użycia tego tonu. Zayn podszedł do mnie, podniósł mnie do góry, a następnie przewiesił sobie przez ramię – to było strasznie dziwne uczucie.

- Zayn, puszczaj mnie! - zaczęłam krzyczeć, uderzając jego plecy pięściami z całej siły.

- Nie maleńka, nie tym razem – powiedział pożądliwym głosem, zaczęłam się bać

- Proszę Zayn. Zrobię wszystko, tylko mnie puść! - krzyczałam najgłosniej jak tylko umiałam, nie przestając okładać do pięściami

- Wszystko...? - chyba go to zaintrygowało

- Tak wszystko, tylko mnie postaw na ziemię, krew przestaje mi dopływać do mózgu!

I nagle w magiczny sposób znalazłam się na ziemi, poprawiłam swój strój, który był w tym momencie nieźle potargany i spojrzałam niepewnie na Zayna.

- Powiedziałaś: wszystko, tak? - zapytał z rozbawionym wyrazem twarzy

- Tak powiedziałam, przyznaję – wypowiedziałam te słowa niezbyt pewnie. Nie miałam pojęcia czego on może ode mnie chcieć, wyobrażałam sobie najgorsze.

- Pozwól mi się odwieźć do domu – powiedział poważnym tonem

Serio? I tylko tyle? On chce mnie odwieźć do domu? Przecież ja do domu mam pięć minut drogi! No ale dobra, może mnie zawieźć. Nie sądziłam że on jest aż taki dziwny...

- Ok Zayn, możesz mnie odwieźć – powiedziałam w stu procentach przekonana moich słów

Na jego twarzy zagościł szyderczy uśmieszek, zbliżył się do mnie i wyszeptał mi do ucha.

- Dobra dezycja...

A tak w ogóle, to co ten gość ma z tym szeptaniem do ucha? To trochę dziwne, odkąd się znamy zrobił to już chyba ze trzy razy.

Zayn otworzył mi drzwi, a ja bez żadnego problemu wsiadłam do środka. Byłam strasznie zmęczona, więc ułożyłam się wygodnie na siedzeniu, zamknęłam oczy i milczałam. Chociaż nie byłam w tym czasie w pełni rozumna, bo byłam strasznie śpiąca, to nawet ja zauważyłam że jedziemy troszeczkę za długo. Otworzyłam oczy, a przed nimi ukazał mi się zupełnie nie znany widok.

- Zayn gdzie jesteśmy? - zapytałam – Miałeś mnie zawieść do domu! - krzyknęłam nieźle poddenerwowana tą całą sytuacją

- Owszem, miałem cię zawieść do domu – potwierdził – ale nie było mowy o tym do czyjego domu mam cię zawieźć – dodał z uśmieszkiem na twarzy

- Czyli że co? Gdzie my jesteśmy? - zapytałam, naprawdę byłam śpiąca i w tej chwili mało kojarzyłam.

- Czyli, że my teraz jesteśmy w moim domu Tallie – powiedział z roześmianym wyrazem twarzy

Nie chciało mi się wierzyć w to co słyszałam, to było takie dziwne. W ogóle się tego nie spodziewałam, ale cóż, można było się domyślić że Zayn Malik nie zawiezie mnie do MOJEGO domu, bo on zawsze musi coś kombinować Bałam się myśleć co jeszcze może się stać tego wieczoru, ale jedno było pewne – na nic nie miałam ochoty!

Weszliśmy do jego mieszkania, było naprawdę wielkie. On musi być na maksa bogaty, żeby było go na to stać. Rozejrzałam się i ujrzałam wielki, złoty żyrandol na suficie. On sam musiał kosztować więcej niż ja zarabiam na koncertach. Poczułam dłoń Zayna na moim ramieniu i mechanicznie odwróciłam się w jego stronę.

- Zatańcz za mną Tallie – powiedział po chwili

- Nie Zayn, jestem naprawdę zmęczona. Nie mam na nic ochoty i nie mam pojęcia dlaczego mnie tu przywiozłeś – odpowiedziałam bez zastanowienia

Nie posłucham mnie, objął mnie w talii i po chwili kołysaliśmy się w rytm jakiegoś wolnego, naprawdę ramantycznego kawałka. Od razu pomyślałam o Stevenie, ile ja bym dała żeby teraz on ze mną tańczył. Popatrzyłam się na Zayna i zamknęłam oczy, byłam już naprawdę senna. W tym momencie urwał mi się film, musiałam zasnąć w czasie tańca.

Obudziły mnie przybłyski słońca wydostające się spod żaluzji. Otworzyłam oczy i dostrzegłam że nie leżę na swoim łóżku. Szybko przypomniałam sobie to, że Zayn mnie tu przywiózł. Rozejrzałam się po pokoju i ujrzałam Malika stojącego obok łóżka.

- Cześć Tallie – przywitał się – długo spałaś.

- Tak wiem Zayn, co się stało wczoraj – zapytałam zaniepokojona

- Zasnęłaś w czasie tańca – powiadomił mnie

Obok siebie ujrzałam swoje ubrania, czyli że ja musiałam być naga. Niepewnie spojrzałam pod pościel, całe szczęście miałam na sobie bieliznę.

- Zayn, sama się rozebrałam? - to pytanie wywołało uśmiech na jego twarzy

- Chyba żartujesz Tallie... ja cię rozebrałem – poinformował

- Czy my Zayn, robiliśmy to...? - zapytałam nie wiem czy potrzebnie czy nie, ale chciałam to wiedzieć.

Miał dziwny wyraz twarzy i nic nie powiedział. Ja musiałam to wiedzieć, ile ja bym dała żeby tamtej nocy być przytomna. A tymczasem nie miałam pojęcia co się stało i obawiałam się najgorszego.