Ciągle nic nie mówił,
patrzył się tylko na mnie tajemniczymi oczami. Chciałam wiedzieć
o czym teraz myśli. Cała w środku buzowałam, a jeśli wczorajszej
nocy coś się wydarzyło? Nie wybaczyłabym sobie tego, mam
chłopaka, bardzo go kocham. W mojej głowie jak echo odbiły się
słowa Zayna "wiem że wkrótce ten chłopak już nie będzie
stał na naszej drodze. Jesteś mądrą dziewczyną". Ciągle
nie miałam pojęcia co oznaczało to zdanie. Cały ten Zayn Malik to
jedna wielka tajemnica.
- Powiedz coś, Zayn,
naprawdę muszę to wiedzieć – błagałam o jedno słowo, błagałam
o to aby powiedział co się stało tamtej nocy
- Nie Tallie, nic się
między nami nie wydarzyło tamtej nocy. - oświadczył, a mi kamień
spadł z serca
- To super Zayn, ale czegoś
tu nie rozumiem – zaczęłam – dlaczego miałeś taki wyraz
twarzy?
- Jaki wyraz twarzy Tallie?
- zapytał poważnym tonem, trochę jakby znudzonym głosem
- Taki, jakbyś miał mi
przekazać najstraszniejszą nowinę świata – wytłumaczyłam
- Nie rozumiem o czym mówisz
– odwrócił twarz, jakby zawstydzony. O co mu chodzi? Niby
powiedział, że nic się między nami nie wydarzyło, ale jakoś mu
nie wierzyłam. Stał naprzeciwko mnie z nieodgadnionym wyrazem
twarzy. Nie wiedziałam co mam powiedzieć, co mam zrobić. Wstałam
i podeszłam do drzwi, miałam już pociągnąć za klamkę, ale
postanowiłam wrócić na moje poprzednie miejsce. Chciałam zadać
Zaynowi jeszcze jedno pytanie które od dawna cisnęło mi się na
usta.
- Zayn, skoro nic między
nami się nie wydarzyło, to po co mnie tu zabrałeś?
Popatrzył na mnie, jakby
zaskoczony moim pytaniem – nie rozumiem o co znowu chodzi...
- Jeśli myślisz że
zabrałem cię do domu tylko po to żeby cię przelecieć to się
mylisz. Mam co do ciebie inne plany, ale nie zdołałem ci ich
wczoraj wyjawić, ponieważ byłaś bardzo zmęczona – odpowiedział
na moje pytanie, w ogóle nie zastanawiając się nad odpowiedział.
Powiedział to tak płynnie, jakby nauczył się tego na pamięć.
- To może zechcesz mi je
dzisiaj wyjawić? - zapytałam naśladując jego wcześniejszy
formalny głos
- Dobrze Tallie,wyjawię ci
je, ale po śniadaniu– powiedział z seksownym uśmiechem na
twarzy, ależ on był przystojny.
Zeszliśmy po schodach na
dół do kuchni. Nie miałam na nic ochoty, ale Zayn lubił się
rządzić i raczej i tak kazałby mi coś zjeść. Więc wolałam się
już nie spierać. Poprosiłam go o przyrządzenie dla mnie
jajecznicy, zrobił to błyskawicznie i już po chwili siedzieliśmy
na przeciwko siebie.
- No Zayn, to powiedz o co
chodzi? - powiedziałam, naprawdę mnie to ciekawiło
- Po śniadaniu, Tallie –
powiedział poważnym tonem. Ale z niego psychol, co to śniadanie to
jakiś rytuał czy co?
Mimo wszystko poczekałam aż
oboje dokończymy nasze posiłki. Zayn zmył naczynia i szybkim
krokiem ruszył w moją stronę. Złapał mnie za rękę i zaczął
prowadzić w stronę jakiegoś pomieszczenia. Weszliśmy do środka,
pomieszczenie było wielkie. Ściany były wyłożone różową
futerkową tapetą, było bardzo ciemno. Na środku pokoju stała
wielka metalowa rura.
- Co to ma być Zayn? -
zapytałam zdezorientowana tą całą sytuacją
- Wiem że masz mało
pieniędzy na spłatę mieszkania Tallie – ciekawe skąd wiesz? -
mogę ci w tym pomóc – zaoferował
- Ciekawe jak Zayn, co mam
być twoją osobistą dziwką??? - zapytałam drwiąco z uwagi na
rurę stojącą w pomieszczeniu
- Nie tak bym to nazwał
Tallie – popatrzył na mnie błagającym spojrzeniem
- To co w takim razie
miałabym tu robić? - zapytałam podenerwowana, nie chciałam tego
wiedzieć
- Miałabyś mi tu tańczyć,
codziennie – codziennie, powaliło?
- Zayn nie mam zamiaru być
twoją " tańczącą panienką ", nie znam cię, a nawet
gdybym cię znała to i tak bym tego nie zrobiła.
- Tallie, zastanów się nad
tym proszę... - powiedział łapiąc mnie za rękę i przyciągając
do siebie. Na moich wargach poczułam jego. Nasze języki się
spotkały, a jego momentalnie zawładnął moim wnętrzem. Chciałam
go odepchnąć, ale mi się nie udało. Błagałam, krzyczałam,
jęczałam przez bardzo długi czas, ale ja wiedziałam na co on
czekał. Czekał na to aż się zgodzę, znałam te jego zagrywki.
Nie miałam zamiaru tego robić, ale co jeśli on mi zrobi krzywdę,
wygląda na nieźle przypakowanego gościa.
Zaczął mocno napierać na
mnie swoim ciałem, coraz mocniej mnie całująć, co chwila szeptał
mi do ucha coś na kształt " i co teraz się zgodzisz? ",
ale ja nie mogłam odpuścić. Nigdy w życiu nie spotkałam takiego
brutala. Ponowiłam próbę wyrwania się z mocnego uścisku Zayna,
jednak znów bezskutecznie. Chciałam żeby skończył, jego ręka
zaczęła wędrować po moim udzie. Złapał mnie lekko za pośladek
i przesunął rękę ku górze. Nie chciałam żeby dotarł do moich
piersi, nie chciałam żeby dotarł gdziekolwiek, czas to skończyć!
STOP! - pomyślałam i krzyknęłam.
- Zayn puść mnie,
zatańczę, zatańczę dla Ciebię...jeden raz... - nie uwierzyłam
we własne słowa, jak ja mogę być taka uległa. Nigdy taka nie
byłam, kurwa jak ten gość mnie zmienia.
Po chwili stałam już na
ziemi. Musiałam mu zadać jeszcze jedno ważne pytanie, przecież ja
nic o nim nie wiedziałam.
- Wytłumacz mi jeszcze
jedną rzecz – powiedziałam, a on popatrzył się na mnie
zdenerwowanym wzrokiem. Chyba nie lubił takiego wypytywania. -
Dlaczego kazałeś mi się ubrać właśnie tak, na nasze pierwsze
spotkanie, dlaczego akurat biała sukienka i czarne buty? - musiałam
wiedzieć chociaż to.
- Dowiesz się Tallie, kiedy
tylko przyjdziesz mi zatańczyć wszystkiego się dowiesz. - po tych
słowach zamilkłam. Wiedziałam że nic mi nie powie, a może nawet
nie było żadnego powodu dla którego miałam się tak ubrać. Nic
nie wiedziałam, żałowałam tylko że zgodziłam się na ten głupi
taniec. Nie rozumiałam swojego zachowania, wiedziałam tylko że ten
gość nie znosi odmowy.
Z moich rozmyślań wyrwał
mnie głos Zayna.
- Tallie, odwiozę cię do
domu – powiedział subtelnym głosem – zobaczymy się jutro w "
czerwonym pokoju " - ah ten nieszczęsny czerwony pokój z
futerkiem.
Nic nie odpowiedziałam,
tylko ruszyłam razem z Zaynem w stronę wyjścia. Podróż minęła
nam w absolutnej ciszy, przerywał ją co chwila ciężki oddech
Zayna. Chciałam już być w domu... i moje marzenie się spełniło,
bo już po chwili staliśmy pod moim mieszkaniem. On wysiadł z
samochodu, otworzył drzwi od mojej strony. Wysiadłam z niego i
pożegnaliśmy się bez słowa.
Zobaczyłam jak jego
samochód omija moją kamiennice i poczułam ulgę, że na razie nie
muszę go oglądać. Drzwi do mojego mieszkania były otwarte,
weszłam więc do środka, a w domu oczywiście czekała na mnie
ciekawska Katy. Nie miałam ochoty z nią rozmawiać, więc spławiłam
ją mówiąc że boli mnie głowa. Uwierzyła mi – bardzo mnie to
zdziwiło. Ułożyłam się wygodnie na łóżku i chociaż było
dopiero południe, marzyłam tylko o tym żeby pójść spać.
Poczułam wibracje w mojej kieszeni, wyjęłam telefon, to był SMS
od Zayna. Nie interesował mnie co napisał, mimo wszystko otworzyłam
wiadomość.
Witaj Tallie, mam nadzieję że stawisz sie jutro u mnie w domu o
21... Strój dla ciebie wysłałem kurierem i powinien dotrzeć za
kilka godzin. Do zobaczenia jutro.
Oniemiałam czytając wiadomość, specjalny strój dla mnie? Kurwa
Zayn, co jest z tobą nie tak?
Ale ten Zayn jest dziwny, taki tajemniczy. Ale podoba mi się, czekam na nn ;)
OdpowiedzUsuńSwietne :) czekam na nastepny xd
OdpowiedzUsuńuu *.* dawaj dalejj
OdpowiedzUsuńJa pierniczę, jaki brutal. Szczerze mówiąc, to ja nie zgodziłabym się na tańczenie gościowi na rurze... Zayn w tym opowiadaniu ma dziwne pomysły.
OdpowiedzUsuń@TheIrishsWife
Tak szczerz to to opowiadanie kojarzy mi się z książką "50 Twarzy Grey'a"
OdpowiedzUsuńMi tak samo. Autorka tego bloga chyba najpierw przeczytała książkę, a potem wpadła na pomysł żeby napisać bloga, który będzie podobny do '50 twarzy Greya'
UsuńZajebistyyy
OdpowiedzUsuń