Rozdział 2

W domu kiedy tylko zobaczyłam Katy od razu uciekłam do swojego pokoju, chciałam uniknąć rozmowy o koncercie. Bo na bank powiedziałabym jej o moim głupim zachowaniu. Ona ma jakąś moc, kiedy jestem przy niej od razu rozwiązuje mi się język. Weszłam do swojego pokoju i zamknęłam drzwi na klucz, położyłam się na moim łóżku i znów zaczęłam rozmyślać. Miałam już dość tego zadręczania się, fakt – zachowałam się głupio, ale nic z tym nie zrobię. Muszę ponieść konsekwencje. Postanowiłam się wyluzować, wyszłam z pokoju i krzyknęłam do Katy.

- Katy! - chyba mnie nie słyszała – poszłabym dzisiaj na imprezę, idziemy?

- Na imprezę? - popatrzyła na mnie ze zdziwieniem – Ty na imprezę? Jesteś pewna?

- Tak, wiesz chce się odstresować, koncert był bardzo ciężki – odwróciłam twarz żeby nie mogła z niej odczytać, że za kulisami wydarzyło się coś dziwnego.

- Aha spoko, no to chodźmy – ah, gładko poszło, żadnych podejrzeń – znam fajny klub.

Ruszyłyśmy w stronę klubu. W samochodzie było niezwykle duszno, więc postanowiłam uchylić okno. Zatrzymałyśmy sie na parkingu obok klubu, kiedy poczułam wibracje w torebce.

- Poczekaj Katy – powiedziałam – dostałam SMS- wyjęłam telefon z torby i zaczęłam czytać.

Witam, dzisiaj klub " Arytmia" jest nieczynny, proponuję oszczędzać siły na jutro i nie przemęczać się.

- Kto to napisał ? - pomyślałam. Jednak czytając SMS'a zdałam sobie sprawę że tylko jedna osoba mogła to napisać - Boże, po co mam oszczędzać siły na jutro, przecież ja tam będę tylko śpiewać, tan koleś jest jakiś walnięty, a tak poza tym to skąd on ma mój numer i skąd wie gdzie jestem?! Nerwowo rozejrzałam się dookoła, nikt nas nie obserwował...

- I co tam – powiedziała Katy podchodząc w moją stronę – kto pisze?

- A nie ważne – odparłam – chyba klub jest zamknięty.

- A ty skąd to wiesz? Dostałaś SMS'a że klub jest zamknięty? - zapytała z roześmianym wyrazem twarzy.

- Nie tak tylko mówię, zauważyłam że nie świecą się żadne światła – wymyśliłam coś na poczekaniu i chyba udało mi sie ją zboczyć z tropu

- Aha ok, to możemy jechać gdzieś indziej

- Dobra – nie miałam zamiaru słuchać się jakiegoś gościa, który był po pierwsze trochę przerażający, a po drugie poznałam go kilka godzin temu.

Razem z Katy przetańczyłyśmy całą noc, bawiłyśmy się świetnie. Udało mi się chociaż na chwilę zapomniec o tym dupku, którego naprawdę zaczynałam sie bać. Nie chciałam iść na to głupie spotkanie. Kiedy wróciłyśmy do domu od razu runęłam jak długa na łóżko i zasnęłam niemal od razu.

Wstałam jak zwykle koło 11, nie byłam rannym ptaszkiem. Poszłam do kuchni zjadłam śniadanie i ruszyłam do łazienki, musiałam zająć się "uczłowieczaniem" siebie. Byłam właśnie w trakcie jednego z zabiegów upiększających, kiedy nagle usłyszałam głos z kuchni, to Katy. Boże czyżby ona znowu gadała sama do siebie? Wyszłam z łazienki roześmiana w samych szortach i krótkiej bluzce, jednak szybko cofnęłam się z powrotem do łazienki. Katy wcale nie gadała do siebie, to ten gość – co on tu właściwie robi? Będę jej się musiała za chwilę z tego wszystkiego tłumaczyć, cholera tylko nie to.

- Tallie chodź tutaj – usłyszałam wołającą mnie Katy – ktoś do ciebie. - szybko założyłam moje rurki i bokserkę i wyszłam z łazienki.

- Przedstawisz mi kolegę – powiedziała głupkowatym głosem, było widać że jej sie podoba

- To nie kolega – zaczęłam – ale mogę przedstawić, ma na imię... - kurde, ja przecież tego nie wiem

- Zayn - odpowiedział za mnie

- Ah, miło mi – powiedziała uśmiechnięta od ucha do ucha – to ja już wam nie przeszkadzam

Odprowadziłam Katy wzrokiem i niepewnie odwróciłam się w stronę Zayna – już wiedziałam jak miał na imię. Zaczął mierzyć mnie wzrokiem, po chwili skomentował :

- Aha, więc nie przeczytałaś mojej karteczki – powiedział wyraźnie zawiedziony

Ah, karteczka zapomniałam o niej. Szybko wyjęłam ją z kieszeni i przeczytałam:

Spotkajmy się jutro o 14 w parku koło twojej kamiennicy. Załóż białą sukienkę i czarne buty.

 

Jej miał dość wyraźnie sprecyzowane jak mam się ubrać- Świr!

- Co to za różnica jak się ubiorę, poza tym ja miałam ci śpiewać, więc czemu spotykamy sie w parku? - wykrzyczałam z wyrzutem, Katy chyba słyszała co właśnie powiedziałam

- Wszystkiego się dowiesz, mam do ciebie tylko jedną prośbę – jaką? - ubierz się według moich zaleceń, proszę.

Co za świr, w co ja się w ogóle wpakowałam? Szybko poszłam do pokoju i zaczęłam przetrząsać moją szafę w poszukiwaniu sukienki i butów, nie wiem dlaczego się go posłuchałam, przecież ledwo go znałam ( w ogóle go nie znałam ). Znalazłam dwa przedmioty najbardziej pasujące do opisu z karteczki i ruszyłam do łazienki. Nie chciałam nawet myśleć co mnie czeka jeszcze tego dnia.