środa, 17 lipca 2013

Rozdział 1

Stałam za kulisami, czekając aż poproszą nas o wejście na scenę. Cieszyłam się z powodu pierwszego koncertu, była to oznaka tego, że coś wreszcie ruszyło w naszej karierze. Nie wyobrażałam sobie życia bez muzyki, uczyłam się śpiewać i grać na gitarze od dziecka. Zastanawiałam się jak ludzie na widowni odbiorą naszą muzykę, czułam obawę że może im się ona nie spodobać. Strasznie się stresowałam, przed oczami ukazał mi się najgorszy scenariusz : w trakcie trwania pierwszej piosenki , publiczność obrzuci nas "odrobiną" krytyki i wyśmieje – strasznie się tego obawiałam. Z moich rozmyślań wyrwał mnie głos proszący nas o wejście na scenę – bałam się jak nigdy. Moje nogi odmuwiły posłuszeństwa, ale po kilku sekundach udało mi się wreszcie ruszyć z miejsca. Stałam na scenie wpatrzona w reflektor skierowany prosto na mnie, byłam wciąż straszliwie zestresowana, zaczęłam śpiewać. Przyglądałam się widowni, jak się zachowują, jakie mają miny. Ku mojemu zdziwieniu wszyscy byli zadowoleni, usmiechali się do mnie
- Pewnie zauważyli że straszliwie się stresuję – pomyślałam
W czasie rozglądania się po sali pełnej ludzi, moją uwagę przykół jeden mężczyzna. Miał on ciemne włosy, był wysoki i nawet z takiej odległości mogłam dostrzec że był nieziemsko przystojny. Obserwowałam go przez jakiś czas, kiedy zauważyłam że przygląda on się naszemu występowi inaczej niż inni. W jego oczach był jakiś taki dziwny błysk, coś nie do opisania. Krótko mówiąc jego wyraz twarzy skrywał jakąś tajemnicę. Nie wiedziałam o co mu chodzi, czułam że to od niego popłynął pierwsze słowa krytyki.
Kiedy skończyliśmy ostatnią piosenkę, publiczność nagrodziła nas brawami. Jak ja się cieszyłam że to był już koniec. Nie wiedziałam że koncerty są takie męczące. Weszłam do garderoby i zaczęłam się ubierać. Założyłam kurtkę i buty i już miałam wychodzić na zewnątrz, kiedy nagle usłyszałam czyjeś kroki. Niepewnie spojrzałam za siebie i dostrzegłam kolesia z widowni, tego z dziwnym wyrazem twarzy.
- No pewnie, przyszedł tutaj za mną żeby na osobności skrytykować mój brak talentu – pomyślałam wkurzona
- Co ty tutaj robisz? Tu nie wolno wchodzić – powiedziałam do nieznajomego
- Witaj chciałbym tylko powiedzieć coś na temat twojego występu, nic więcej – odparł, tak jakby to że tu wszedł było czymś całkiem normalnym
- Jeśli przyszedłeś po zwrot pieniędzy, to przykro mi nie dostaniesz go. A jeśli chcesz krytykować mój śpiew lub cokolwiek, to proszę bardzo tylko streszczaj się bo bardzo się spieszę. - powiedziałam poważnym tonem
- O zadziorna, lubię takie! - Co? O czym on gada? - Jednak ja nie przyszedłem tutaj Cię krytykować, właściwie to wręcz przeciwnie. Bardzo podobał mi się twój występ, wolałbym jednak żebyś występowała solo, bez tych dwóch chłopaków... - powiedział jak najbardziej poważnie, a ja myślałam że żartuje
- Co? O co ci chodzi? Występowanie bez " tych dwóch chłopaków" jest chyba raczej niemożliwe, gdyż to mój zespół! Nie zmienia to jednak faktu że bardzo cieszę się z twojej opini, dziękuję – powiedziałam ruszając w stronę wyjścia, miałam nadzieję że da mi już spokój. Myliłam się, złapał mnie za nadgarstek i przyciągnął do siebie po czym odsunął mnie od jego ciała, umiejscowując mnie na mojej poprzedniej pozycji.
- Bardzo ładnie pachniesz – dlaczego ten świr mnie powąchał? – mam dla ciebie propozycję...
- Jaką znowu propozycję, proszę idź stąd bo będę zmuszona wezwać ochronę – nie chciałam wiedzieć o co mu może chodzić.
- Więc tak – zaczął opowiadać o swojej "cudownej" propozycji – chciałbym żebyś grała, dla mnie, tylko dla mnie. Co tydzień prywatne koncerty.
- Co? - zamurowało mnie. Nigdy w życiu! - Nie ma takiej możliwości!
- Dlaczego? Jestem w stanie dużo zapłacić – kontynuował namawianie mnie, nie ukrywam że się bałam
- Nie interesuje mnie to ile jesteś w stanie zapłacić, wynoś się stąd! - warknęłam i pożałowałam moich ostatnich trzech słów. Przysunął mnie do siebie z całej siły złapał za ramiona i dziwnie delikatnie przysunął się do mojego ucha.
- Zagrasz dla mnie te koncerty – szepnął w stu procentach przekonany tego zdania
Zaniemówiłam. Poczułam w nozdrzach jego przepiękny zapach, nigdy nie czułam czegoś podobnego. Nie mogłam wydusić z siebie słowa.
- Masz tutaj zaliczkę, dostaniesz więcej kasy jak przyjdziesz w to miejsce – powiedział podając mi plik banknotów i malutką karteczkę z adresem pod który mam przyjść.
- Nigdzie nie przyjdę – szłam w zaparte – czemu mi dajesz tyle kasy, myślisz że jestem jakąś dziwką?
- Może się nie znam, ale wydaje mi się że dziwkom płaci się za troszeczkę inne usługi, niż te których od ciebie wymagam...
Wymagam? O co mu chodziło? W tym momencie przypomniałam sobie, że strasznie potrzebowałam kasy na opłate za mieszkanie, a zarobek z koncertu niekoniecznie wystarczał. Zrobiłam najgłupszą rzecz jaką mogłam w tym momencie zrobić i zgodziłam się
- Dobrze zgadzam się – zawahałam się – ale tylko na jeden koncert.
- Kiedy zagrasz jeden od razu będziesz chciała zagrać następny – Co to zdanie w ogóle ma znaczyć? Nie chciałam wiedzieć. Jak prawdziwy gentelmen otworzył mi drzwi, a jego włosy powiewały na wietrze kiedy wyszliśmy już na zewnątrz. No cóż tu dużo mówić był cholernie przystojny, ale takiego dziwnego człowieka jak on jeszcze nigdy w życiu nie spotkałam. Wsiadłam do samochodu i nawet nie spojrzałam w stronę tajemniczego gościa. W drodze do domu rozmyślałam o tym co tak naprawdę przed chwilą się wydarzyło i dlaczego byłam taka głupia że się zgodziłam na jego propozycje...

8 komentarzy:

  1. Świetny rozdział ;**

    OdpowiedzUsuń
  2. Zgadzam się z komentarzem powyżej: świetny! Wszystkie rozdziały przeczytałam w oka mgnieniu na fonie i dopiero teraz mg skomentować xd świetne! ♥

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki, postaram się dodać rozdział czwarty jutro ;)

      Usuń
  3. No nie powiem, podobało mi się to. Targały mną emocje. Pozytywne. Nie wiem dlaczego, ale widać dobrze piszesz, skoro tak na to reaguję. A może to wina tak późnej godziny? Jednak nie wydaje mi się. Po prostu świetnie robisz to, co widać na tym blogu. Gratuluję. :)
    Lecę czytać kolejne rozdziały.
    @TheIrishsWife x
    PS: Czy mogłabyś informować mnie na Twitterze o następnych wpisach, zaczynając od 4-tego? Z góry dziękuję.

    OdpowiedzUsuń
  4. Matko, jak ty swietnie piszesz! Tylko jakos nie moge wyobrazic sobie, ze to Zayn.. Moze, nie nie, jeste wspaniale, lece czytac nastepne rozdzialy!.

    OdpowiedzUsuń
  5. omg świetny rozdział, już nie mogę się doczekać jak potoczy się to dalej.. : ) @Sharyvey

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetny @iza_ola

    OdpowiedzUsuń