Rozdział 9

Przepraszam kochane, że tyle czekałyście. Ojciec zepsul mi laptopa ;P I był w naprawie. Ponadto miałam troche zajęć ostatnio. Ale proszę - rozdział 9 :D

Nie zwracając uwagi na Zayna włożyłam telefon do kieszeni i zaczęłam opuszczac pokój w którym miałam tańczyć. Zayn obserwował każdy mój ruch, przyglądał mi sie z dziwnym uśmieszkiem. Zdawało mi sie że nie dziwi go to że idę, pewnie podsłuchiwał moją rozmowę ze Stevem.
- Muszę iść Zayn - wydukałam i zaczęłam iść w stronę drzwi. Były zamknięte. Stałam naprzeciwko nich nie wiedząc co mam zrobić.
- Miałaś już iść - ten jego drwiący ton, był taki seksowny
- Owszem, ale jakiś palant zamkną drzwi...
- Palant? Pożałujesz tego określenia - rzucił się na mnie, przywarł swoim ciałem do mojego.
- Zayn! Ja naprawde muszę iść, zostaw mnie.
I nagle przestał. Staną obok mnie.
- Dam ci nauczkę kiedy indziej - wyszeptał do mojego ucha takim tonem że ogarnęło mnie pożądanie. Wyszłam z pokoju, a następnie również z jego mieszkania. Szłam przez chwile rozmyślając...

                        ***
Otworzyłam drzwi do mieszkania. Steve siedział w kuchni, jadł kolacje i chyba mnie nie zauważył. Przekroczyłam próg kuchni.
- Cześć skarbie - powiedziałam promiennie.
- Hej Tallie, gdzie byłaś? I z kim? - zawsze był o mnie zazdrosny. Chociaż trzeba przyznać że w tym przypadku jego zazdrość była jak najbardziej na miejscu.
- Byłam z Sarą na zakupach... - nie umiałam kłamać
- Dlaczego mi to robisz Tallie? Powiedz mi prawde, wiem że teraz kłamiesz. - jego twarz spoważniała.
- Zayn ja... - urwałam. Kurwa, czy ja powiedziałam do niego Zayn?!
- Zayn!? Jaki kurwa Zayn?! - wkurzyłam go i wcale się nie dziwie.
- Steve, przepraszam ja...ja nie wiem czemu...nie wiem naprawde...
- Nie wiesz?! Ty suko, zdradziłaś mnie - jego ręka walnęła w mój policzek z takim impetem że myślałam że moja skóra płonie.
- Steve, nie zrobiłam tego - tłumaczyłam się, ale on nie słuchał.
- Chodź do twojego pokoju - usłyszał zapewne zbliżającą się Katy.
Pociągną mnie za rękę. Byliśmy już w moim pokoju. Miotał sie po całym jego wnętrzu. Uklękną i podniósł z podłogi jakąś karteczke.
- Więc tak mnie nie zdradzasz?! To co to niby kurwa jest?! - krzykną pokazując mi karteczkę, tą od Zayna w której pisał jak mam się ubrać na nasze spotkanie.
Nie wytrzymałam, łzy zaczęły mi płynąć kaskadami.
- To skomplikowane - broniłam się. Wcale nie kłamałam, bo moja znajomość z Zaynem była skomplikowana.
- Skomplikowane, ty mnie po prostu zdradziłaś! - wrzasną, a ja nie wytrzymałam i wybiegłam z pokoju. Szybko znalazłam sie przy drzwiach wejściowych. Wybiegłam na zewnątrz. Nie miałam pojęcia dokąd pobiec. Gnałam wzdłuż chodnika, nagle usłyszałam klakson. Obejrzałam się za siebie i zobaczyłam jakiś dwóch obleśnych gości. Zatrzymali się tuż obok mnie.
- Hej kicia, czemu płaczesz? Może cię pocieszyć? - powiedział jeden z nich. Facet koło czterdziestki z obszernym zarostem.
- Spierdalaj - krzyknęłam mu w twarz. Wysiadł z samochodu. Podszedł do mnie a ja zrobiłam kilka kroków w tył. Zbliżył sie jeszcze bardziej, a ja chciałam sie cofnąć. Niestety moje plecy opierały się już o czyjś żywopłot, co oznaczało że nici z cofnięcia się. Facet zaczą mnie gładzić po policzku, więc nie zastanawiając się sprzedałam mu kopniaka w krocze. Zgiął sie z bólu, na moje nieszczęcie z auta wyszedł drugi gość. Troche młodszy, cholernie się bałam.
- Niegrzeczna z ciebie dziewczynka, no to teraz się zabawimy. - zaśmiał sie młodszy. Zaczął ściagac mi mohe spodnie, moje figi wylądowały gdzieś obok. Już prawie się we mnie wbił, lecz nagle usłyszałam że ktoś podbiega. Jeden z moich oprawców został ostro zlany, a zaraz potem drugi. Podniosłam niepewnie głowę, aby zobaczyć komu zawdzięczam mój ratunek - to był Zayn. Obserwował mnie zatroskanym wzrokiem, ale z lekkim uśmieszkiem. Szybko uświadomiłam sobie że jeden z tych zboków obnażył mnie od pasa w dół. Zaczęłam chować swoją kobiecość i błądzić wzrokiem w poszukiwaniu moich spodni.
- Tego szukasz? - powiedział ukazując mi części garderoby których mi brakowało.
- Tak Zayn, daj mi je - krzyknęłam.
- Chyba będziesz musiała tutaj po nie przyjść - powiedział. I znów na jego twarzy zagościł ten szyderczy uśmieszek.
Raz się żyje - pomyślałam. Wstałam spod żywopłotu z pewną siebie miną i przyjęłam od niego moje ciuchy. Nie ukrywał zadowolenia.
- No Tallie, jednak zrobiłaś dla mnie pokaz - zaśmiał się.
Ubrałam się i zaczęłam iść w stronę w którą wcześniej biegłam. Znów usłyszałam klakson.
- A ty dokąd? - zapytał
- Nie wiem, gdziekolwiek - odparłam
- Możesz wpaść do mnie będę zaszczycony...
- Nie chce się z tobą kłócić Zayn. Nigdzie z tobą nie pojadę. Jestem ci bardzo wdzięczna za ratunek, ale myślę że "dzięki" w zupełności wystarczy.
- To źle myślisz Tallie, mnie dzięki raczej nie zadowala. - powiedział wskazując na otwarte drzwi w swoim samochodzie.
- Pójdę do hotelu
- Nie pójdziesz! Nie ma mowy
- Pójdę!
- To pozwól mi chociaż się odwieźć.
- Ok, odwieźć mnie możesz. - odparłam
Wsiadłam do samochodu. Zayn złapał mnie za rękę.
- Dlaczego byłaś o tej porze na zewnątrz Tallie? - zapytał.
- Ponieważ panie Malik, jestem już dorosła, a pan nie jest moim tatusiem. - co go to niby obchodzi?
- Ok Tallie i tak dowiem się co się stało.
- Powodzenia - prychnęłam
Jechaliśmy już dosyć długo, znałam tę droge. Wcale nie prowadziła do hotelu.
- Wcale nie wieziesz mnie do hotelu prawda? - zapytałam
- Zgadłaś Tallie - zaśmiał się seksownie.